İstanbul’un kalabalığı bazen insanı yorar, bazen de hiç beklemediği hikâyelerin içine çeker. O akşam iş çıkışı kendimi uzun zamandır ilk kez bu kadar yalnız hissediyordum. Telefon ekranına bakarken karşıma çıkan bir ilan dikkatimi çekti. “İstanbul escort” aramasını yaparken aslında aradığım şey yalnızca birkaç saatlik bir sohbetti.
Kadıköy sahiline yakın küçük bir kafede buluşmayı kabul etti. İçeri girdiğinde bütün gürültü bir anda durmuş gibiydi. Abartısız, doğal ve kendinden emin bir hali vardı. İlk dakikalarda yaşanan o mesafeli atmosfer kısa sürede yerini samimi bir muhabbete bıraktı.
Saatler ilerledikçe İstanbul’un gece ışıkları camlara vuruyor, konuşmalarımız daha da derinleşiyordu. Hayatı, geçmişi ve hayalleri hakkında anlattıkları beni şaşırtmıştı. İnsan bazen karşısındaki kişiyi tanımadan hüküm veriyor. O gece bunun ne kadar yanlış olduğunu anladım.
Bir süre sonra sahilde yürümeye başladık. Soğuk rüzgâr saçlarını savururken bana dönüp gülümsedi. İşte o an İstanbul’un bütün karmaşası durmuş gibiydi. O gece yaşanan şey fiziksel bir yakınlıktan çok daha fazlasıydı. Bazen bir insanın yanında huzur bulmak her şeyden değerli oluyor.
Şimdi ne zaman İstanbul gecelerinde yürüyüş yapsam, aklıma o tesadüf geliyor. Çünkü bazı hikâyeler plansız başlıyor ama uzun süre akılda kalıyor.